اصفهان

یادداشت هفته: حکایت ناکامی و آرزو؛ جدال سنت و مدرنیته در کاراته اصفهان

در سایه میراث استاد سلطانی، مربیان جوان اصفهان با کدام سدهای مدیریتی و زیرساختی برای کسب افتخار جهانی می‌جنگند؟

 

 

یادداشت هفته: حکایت ناکامی و آرزو؛ جدال سنت و مدرنیته در کاراته اصفهان

در سایه میراث استاد سلطانی، مربیان جوان اصفهان با کدام سدهای مدیریتی و زیرساختی برای کسب افتخار جهانی می‌جنگند؟

در قلب شهر نصف جهان، جایی که هنر و اصالت در تار و پود معماری تنیده شده، مربی‌ای به نام «زنده یاد استاد سلطانی بنیان گذار کاراته استان اصفهان» سال‌ها با تکیه بر کمربند سیاه کهنه و دعای خیر شاگردانش، میراث‌دار کاراته استان بود. او نه تنها یک مربی، بلکه نگهبان یک فلسفه بود؛ فلسفه‌ای که بر پایه‌ی انضباط آهنین، احترام بی‌قید و شرط و پرورش روح جنگجویی درونی استوار بود.

استاد، با دستان پینه‌بسته از سال‌ها تمرین و آموزش، همواره بر این باور بود که کاراته فراتر از فنون دفاع شخصی است. او در باشگاه قدیمی‌اش، که بوی عرق و چرم کهنه می‌داد، سعی در کاشتن «روح سامورایی» در جوانان داشت؛ جوانانی که ریشه‌دار باشند و غرور اصفهان را به دوش بکشند. او معتقد بود که هر ضربه، هر کیای بلند، باید با نیت خالص همراه باشد.

بررسی فلسفه استاد:

این فلسفه بر سه ستون اصلی بنا شده بود:

  1. ریشه‌داری: اهمیت دادن به اصالت و تاریخچه کاراته، نه صرفاً نتایج لحظه‌ای.
  2. انضباط درونی: آموزش کنترل احساسات و غلبه بر ترس‌های شخصی پیش از مبارزه با حریف.
  3. تأثیر اجتماعی: تربیت شاگردانی که بتوانند در جامعه نیز الگوی اخلاق باشند.

استاد، هر شب، سایه‌ی تیم‌های گذشته را در باشگاه می‌دید؛ تیم‌هایی که با کمترین امکانات و بیشترین تعهد، قهرمانی می‌آفریدند. آن روزها، تکیه بر اراده بود و نه بر امکانات سخت‌افزاری. او خاطراتی زنده داشت از مسابقاتی که در سالن‌های سرد و نمور برگزار می‌شد، اما شور و اشتیاق شرکت‌کنندگان، دمای واقعی رقابت را تعیین می‌کرد.

اما امروز، میدان کاراته اصفهان تغییر کرده است. نسلی جدید از مربیان با شور و دانش روز وارد گود شده‌اند. این مربیان محصول دوران جهانی‌شدن و دسترسی به منابع آموزشی پیشرفته هستند. آن‌ها با آموخته‌های جدید، متدهای تمرینی مدرن، آنالیز ویدیویی دقیق و نگاهی حرفه‌ای به علم تمرین به میدان آمده‌اند.

آن‌ها تشنه موفقیت در مسابقات کشوری و بین‌المللی هستند، جایی که رقابت‌ها دیگر صرفاً بر اساس قدرت جسمانی نیست، بلکه نیازمند استراتژی‌های پیچیده تغذیه‌ای و روانی است.

سنت در برابر مدرنیته: دو نسل در یک مسیر

معیار نسل استاد (سنت) نسل نوین (مدرنیته)
تمرکز اصلی روحیه، انضباط، فنون سنتی آنالیز عملکرد، آمادگی جسمانی پیشرفته، تاکتیک‌های جهانی
منابع دانش استاد شاگردی مستقیم، تجربه عملی سمینارها، وبینارها، منابع بین‌المللی
امکانات کمترین امکانات کافی بود نیاز به سالن مجهز، دستگاه‌های بیومکانیک و ریکاوری
هدف گذاری پرورش اخلاقی و حفظ سبک کسب امتیاز، مدال‌های جهانی و حضور در رنکینگ‌ها

این نسل جدید، با انرژی و دانش خود، پتانسیل بالایی برای احیای جایگاه کاراته اصفهان دارند. اما سدّی نامرئی، همچون هوای غلیظ زمستان که نفس را می‌گیرد، مانع پروازشان می‌شود. آرزوهای این مربیان جوان در برخورد با دو واقعیت تلخ، نقش بر آب می‌شود:

سالن‌های تمرین، بسیاری از اوقات، یادگار دهه‌های گذشته هستند. کف‌پوش‌های فرسوده، عدم تهویه مناسب، و کمبود تجهیزات لازم برای تمرینات حرفه‌ای، نه تنها مانع پیشرفت می‌شود، بلکه ریسک آسیب‌دیدگی را به شدت افزایش می‌دهد.

مثالی از کمبود زیرساخت:

برای اجرای تمرینات با شدت بالا که برای آمادگی مسابقات جهانی ضروری است، نیاز به وسایلی مانند تردمیل‌های پیشرفته، تجهیزات مانیتورینگ ضربان قلب، و فضای کافی برای تمرینات پلایومتریک وجود دارد.
در باشگاه‌های اصفهان، این فضاها وجود ندارند یا با صرف هزینه‌های سرسام آور مربیان و شاگردان خودساخته باید این منابع را برای تمرین خود در باشگاه‌های مجهزتر فراهم کنند.

تأمین مالی پایدار برای نگهداری و به‌روزرسانی این تجهیزات، روی دوش مربیانی است که خود درآمد ثابتی ندارند. این فشار مالی، روح بلندپروازی‌شان را می‌سوزاند. آنان باید بین پرداخت اجاره باشگاه و خرید تجهیزات استاندارد، یکی را انتخاب کنند.

بزرگترین چالش، نه در کف باشگاه، بلکه در ساختارهای اداری و مدیریتی است. ورزش کاراته، به ویژه در سطح استانی و ملی، از فقدان ثبات مدیریتی رنج می‌برد.

تغییرات مداوم در اولویت‌بندی‌ها و نبود برنامه‌ریزی بلندمدت، مانند جابه‌جایی مداوم مسئولین (هیات) یا تغییر ناگهانی در سهمیه‌بندی‌های اعزام به مسابقات، مانع ثبات و ساختن یک پایگاه قدرتمند می‌شود.

مدل ریاضی تأثیر بی‌ثباتی مدیریتی (ساده‌سازی شده):

اگر موفقیت (S) تابعی از ثبات مدیریتی ((C))، دانش مربی ((K)) و امکانات ((I)) باشد، می‌توانیم رابطه را به شکل زیر در نظر بگیریم:

S = f(C, K, I)

در شرایط ایده‌آل، (C) باید یک مقدار ثابت بالا باشد. اما در عمل، (C) به صورت یک تابع سینوسی ناپایدار تغییر می‌کند. این نوسانات، هرچند (K) و (I) در حال بهبود باشند، مانع رسیدن به نقطه بهینه موفقیت می‌شوند.

عدم یکپارچگی بین هیئت کاراته استان و کمیته‌های فنی، باعث می‌شود که مربیان جوان نتوانند برای چهار سال آینده برنامه‌ریزی کنند؛ برنامه‌ای که برای ساختن یک قهرمان کشوری و جهانی ضروری است. روح بلند استاد سلطانی، که حالا ناظر بر تلاش‌های خسته‌ی نسل جدید است، شاهد است که چگونه اساتید جوان، با وجود امکانات کم، سعی می‌کنند متدهای مدرن را با سختی‌های سنتی تلفیق کنند.

روح بلند او در میان ما درجریان است. استاد کمربند سیاه خود را که حالا رنگی از احترام و خستگی دارد، به یادگار برای ما گذاشته است:

«خانواده بزرگ کاراته! اراده و دانش شما، همانند هوای پاک کوهستان است؛ شفاف، قدرتمند و پر از اکسیژن لازم برای حرکت رو به جلو. اما برای پرواز به اوج، نیاز به دو بال اساسی دارید که باید با هم هماهنگ شوند.

  1. بال اول: اتحاد مدیریتی (هماهنگی ساختاری)
    این بال، پرواز بلندمدت را تضمین می‌کند. یعنی مسئولین باید بدانند که قهرمان‌پروری یک فرآیند پنج تا ده ساله است، نه یک برنامه فصلی. باید بین آکادمی‌های مختلف، دبیرخانه هیئت کاراته و مسئولین شهری، یک منشور همکاری بلندمدت امضا شود که فارغ از تغییر افراد، مسیر کاراته استان حفظ شود.
  2. بال دوم: تأمین زیرساخت‌ها (حمایت مادی و فنی)
    این بال، قدرت لازم برای بلند شدن را فراهم می‌آورد. دیگر نمی‌توان با کمترین امکانات، رقیبانی شد که با تجهیزات پیشرفته تمرین کرده‌اند. نیاز به سرمایه‌گذاری هدفمند بر روی سالن‌های منتخب و تأمین بودجه مستمر برای اعزام‌ها و تجهیزات تمرینی است.

تأکید استاد:

«کاراته اصفهان، هرگز نباید میدان جنگ بین سنت و مدرنیته باشد. دانش شما (نسل جدید) باید بر پایه‌ی احترام به اصول ما (نسل قدیم) استوار شود، و مسئولین باید بدانند که اگر ریشه‌ها قوی نباشند (زیرساخت)، هر باد شدیدی درختان را سرنگون می‌کند.»

استاد سلطانی فرمولی ساده را بر روی تخته سیاه قدیمی می‌نویسد:

پتانسیل کاراته اصفهان = دانش روز + انگیزه + اتحاد مدیریتی + تأمین زیرساخت

استاد تأکید می‌کرد که اگر هر یک از عوامل داخل پرانتز صفر باشد، نتیجه نهایی، یعنی موفقیت پایدار، به صفر میل خواهد کرد.

تحلیل صدای کاراته:

«آرزوهای ما تنها با پیوند ناگسستنی مربیان، مسئولین و قهرمانان محقق خواهد شد. باید دست از رقابت‌های کوچک برداریم و برای شکوه اصفهان بجنگیم. کاراته اصفهان، در سایه‌ی تلاش شما، باید دوباره شعله‌ور شود، شعله‌ای که نه تنها در کمربندها، بلکه در دل و ذهن جامعه بدرخشد.»

یادگاری از سال‌های نه‌چندان دور که استاد سلطانی کنار خانواده کاراته قدم برمی‌داشت. یاد خاطره استاد همیشه در روح و قلب کاراته استان درجریان است.


📎 لینک کوتاه خبر:

https://karatevoice.ir/chalesh-karate-esfahan-sltani

ما را در شبکه‌های دنبال کنید:

< “`ml>

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا